Γράφει η Ευσταθία
Εκτελεστικό Απόσπασμα
Pin It

Αλήθεια, τί μπορεί να σκέφτεται ένας άνθρωπος που είναι στημένος μπροστά σε ένα εκτελεστικό απόσπασμα και ξέρει ότι σε λίγα δευτερόλεπτα δεν θα ζει πια; Ο μεγάλος κλασσικός συγγραφέας  Ντοστογιέφσκι δυστυχώς είχε αυτή την εμπειρία ...

Ο Φιοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι γεννήθηκε στη Μόσχα στις 30 Οκτωβρίου του 1821, μέσα σ ένα άσυλο φτωχών. Ο πατέρας του ήταν χειρουργός στο ίδιο το άσυλο. Πέρασε δύσκολα στη ζωή του όπως οικονομική εξαθλίωση, επιληψία και εξορία. Αυτό όμως το γεγονός που τον στιγμάτισε για πάντα ήταν όταν στις 29 Απρίλη του 1849 τον συνέλαβαν μαζί με μια ομάδα από άλλους 22 επαναστάτες και τον καταδίκασαν εις θάνατον.

Ήταν ήδη μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα με τα τουφέκια «επί σκοπόν» όταν ένας απεσταλμένος από το παλάτι διακόπτει την εκτέλεση λέγοντας ότι ο Τσάρος τους χαρίζει τη ζωή αλλάζοντας την καταδίκη σε τέσσερα χρόνια καταναγκαστικά έργα στη Σιβηρία. Το κακό όμως είχε γίνει στην ψυχή των ανθρώπων που ήταν στημένοι και περίμεναν το θάνατό τους. Η φρίκη δεν έσβησε ποτέ από την ψυχή του Ντοστογιέφσκι που την περιγράφει πολύ αργότερα στις σελίδες του «Ηλίθιου». Ο «Ηλίθιος»1 δημοσιεύθηκε σε συνέχειες στο περιοδικό «Ρώσος Αγγελιοφόρος» από το 1868 μέχρι το 1869. Επίσης ο ήρωας του έργου ο Μίσκιν πάσχει από επιληψία σαν τον ίδιο τον συγγραφέα. Έτσι γίνεται όταν τα βιώματα του συγγραφέα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του μπαίνουν στις σελίδες ενός βιβλίου: Περνούν στην αιωνιότητα και με ένα μαγικό τρόπο τον γνωρίζουμε κι εμείς και τον θεωρούμε δικό μας άνθρωπο, έναν της οικογενείας...


«Ένα λεφτό έμενε μόνο στον κατάδικο να ζήσει, στεκόταν πάνω στο ικρίωμα, στην εξέδρα... (Μιλούσε συνεπαρμένος από τις αναμνήσεις του, έμοιαζε να είχε ξεχάσει τον κόσμο γύρω του): Στάθηκε και κοίταξε κατά τη μεριά που στεκόμουν. Εξέτασα καλά το πρόσωπό του και τα κατάλαβα όλα...Μα πώς να περιγράψει κανένας το πρόσωπο του μελλοθανάτου, πώς να περιγράψει αυτή τη σκηνή! Θα προτιμούσα να φτιάχνατε σεις αυτόν τον πίνακα. Τό ’χα σκεφτεί από τότε, πόσο χρήσιμο θά ταν ένα τέτοιο έργο! Ο κατάδικος βρισκόταν στη φυλακή, σίγουρος πως η εκτέλεσή του θα γινόταν σε μία βδομάδα. Μα κάποιο αναπάντεχο περιστατικό έκανε να μικρύνει αυτό το διάστημα. Ήταν τέλη του Οκτώβρη, στις πέντε το πρωί. Έξω έκανε κρύο, και ήταν σκοτάδι. Ο κατάδικος κοιμόταν. Ο διευθυντής μπήκε μ ’έναν φύλακα. Ο κατάδικος είδε το φως και ρώτησε: «Τί τρέχει;». -«Η εκτέλεση θα γίνει στις δέκα σήμερα το πρωί», ήταν η απάντηση. Μισοκοιμισμένος ακόμα δεν πίστευε στ’ αυτιά του και μουρμούριζε, πως τα χαρτιά χρειάζονται μία βδομάδα... Μα ξυπνάει, συνέρχεται και σωπαίνει. Λένε, πως σε λίγο ψιθύρισε: «Όπως και να το κάνεις, είναι σκληρό. Έτσι απότομα...».


Έπειτα δεν ξαναμίλησε πια. Πέρασαν τρεις-τέσσερις ώρες για τις προετοιμασίες. Τέλος, τον παίρνουν για να τον πάνε στο ικρίωμα. Αυτή η διαδρομή νομίζω, θα του φάνηκε σαν μια ολόκληρη ζωή. Σαν έφτασε πάνω στην εξέδρα, το πρόσωπό του ήταν κάτασπρο σαν πανί. Σίγουρα τα πόδια του θα λύγιζαν κι ο λαιμός του θα τον έπνιγε. Έτσι νιώθει κανένας σε στιγμές μεγάλου τρόμου. Το μυαλό δεν λειτουργεί και χάνεις την αυτοκυριαρχία σου. Τότε, μόλις φάνηκε, πως ο μελλοθάνατος χάνει τις δυνάμεις του, ο παπάς, γρήγορα του κόλλησε στα χείλια ένα μικρό ασημένιο σταυρό. Αυτό έγινε πολλές φορές. Κάθε φορά που ο σταυρός άγγιζε τα χείλια του, ο κατάδικος άνοιγε για μια στιγμή τα μάτια και φαινόταν να συνέρχεται για λίγα δευτερόλεπτα. Κι αυτό συνεχίστηκε, ως τη στιγμή, που έσκυψε κάτω απ’ το μαχαίρι...»

1Φ. Μ. Ντοστογιέφσκι, ο ηλίθιος, μετάφραση Αγνής –Σωτηρακοπούλου Σχοινά εκδόσεις νέα εποχή


Ευσταθία

  Επισκεφτείτε το κανάλι της Ευσταθίας στο Youtube 


Ημερολόγιο Εκδηλώσεων

Μάρτιος   2021
Δ Τ Τ Τ Π Σ Κ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

ΒΙΒΛΙΑ | ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Το λιμάνι στην ομίχλη - Simenon Georges

Διαβάστε

Επιλογές από τη Βιβλιοθήκη

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7

Γράφουν - Συνεργάζονται

Ντόρα Ρίζου
Τάκης Σιμώτας
Βασίλης Κατσικονούρης
Ευσταθία
Γιώργος Τζιουβάρας Tenorman
Νίκη Μαυροειδή
Βαγγέλης Γαροφάλλου
Δημήτρης Κοτάκος
Μιχάλης Ρίζος
Ροδιανός Αντωνακόπουλος