Μιχάλης Ρίζος

Διηγήματα, Χρονογραφήματα του Μιχάλη Ρίζου
Pin It

2 Σεπτεμβρίου 2009. Η ώρα 9 μ.μ. Δεν έχω περάσει από την «Πάπια» για ένα μήνα και κάτι μέρες. «Ραντεβού το Σεπτέμβρη» βλέπετε! Η Αθήνα τα βράδια αυτά είναι σαν να κοιμάται. Μάλλον, η απότομη επιστροφή των πρωτευουσιάνων στην καθημερινότητα από τις καλοκαιρινές διακοπές, δεν επιτρέπει νυχτερινά ξεσαλώματα. Από την άλλη… δεν ξέρω… μπορεί να είναι νωρίς ακόμα.

Τα δρώμενα της «Πάπιας»1 τα μαθαίνω πάντα τελευταίος. Έχει εγκαίνια μιας έκθεσης στο υπόγειο. Ο κόσμος έχει αρχίσει να μαζεύεται, γεγονός που κοντράρει στην ησυχία της Καρύτση. Περίμενα περισσότερη ησυχία για να μπορέσω να αξιολογήσω τις αλλαγές που έγιναν στο χώρο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Όντως το μπαρ είναι πολύ διαφορετικό. Τα άλλα σχεδόν ίδια με μικρές πινελιές και προσθήκες. Η γωνιά του dj, η ίδια. Με προκαλεί και μου θέτει μεγάλο στοίχημα για τις νύχτες αυτού του χειμώνα που καλούμαι να «δισκοθετώ». Παρά τις αλλαγές πάντως η αίσθηση είναι η ίδια.

Το Black Duck είναι σαν προέκταση του σπιτιού μου. Από πέρυσι που η Μαύρη Πάπια ανακοίνωσε εγκαίνια κι ο χώρος άνοιξε για τον κόσμο, η επίσκεψη στην περιοχή ήταν απαραίτητο στοιχείο της καθημερινότητάς μου. Τις περισσότερες φορές μάλιστα, παρά την κούρασή μου, ερχόμουν αμέσως μετά το γραφείο σαν καλή δίοδο για να καθαρίσει το μυαλό μου από την πρωινή πίεση της δουλειάς.

Ο χειμώνας ήταν ωραίος στην «Πάπια». Το μαγαζί έχει γωνιές και μπορείς να κρυφτείς εύκολα. Από την άλλη έχει και την μπάρα. Κάτι θα έλεγα με το Γιάννη που ήταν συμφοιτητής μου και δουλεύει στο bar κάποιες μέρες της εβδομάδας, κάτι με το Σοφάκι που μου ανέβαζε την ψυχολογία αν ήμουν κακόκεφος. Σε μια καλή χειμωνιάτικη μέρα θα έπιανα κουβέντα με αγνώστους, όταν δε ήταν γυναίκες η πίεση της ημέρας πήγαινε περίπατο.

Και πάντα θα αφιέρωνα λίγο χρόνο στο πατάρι. Στην άκρη του παταριού, δέσποζε η τεράστια πολυθρόνα του Αλέκου Πατσιφά2 ιδρυτή της ΛΥΡΑ, δισκογραφική εταιρεία στην οποία η μητέρα μου εργάστηκε ως παραγωγός για πάνω από 20 χρόνια. Από κοντά… κι εγώ τα τελευταία δύο χρόνια λειτουργίας της πριν αλλάξει χέρια. Εκεί αγάπησα το κέντρο της Αθήνας, η ΛΥΡΑ ήταν στο Σύνταγμα, μέσα σε όλους και σε όλα!!

Αυτή η πολυθρόνα, λοιπόν, έχει ιστορία. Και για αυτό αφιέρωνα χρόνο στο πατάρι πέρυσι. Για τα 20 λεπτά στην ιστορική αυτή πολυθρόνα από όπου έβλεπες τη βιτρίνα στη Χρήστου Λαδά, την είσοδο της «Πάπιας» και τα μπροστινά τραπέζια του café. Έβλεπα και ποιος έμπαινε κι έβγαινε. Πάνω από όλα είχα την ψευδαίσθηση πως έπαιρνα λίγο από το άστρο του Πατσιφά και άφηνα το μυαλό μου να ταξιδεύει πιο δημιουργικά, κυρίως για τα θέματα του γραφείου. Ο Αλέξανδρος, τον ξέρω χρόνια επειδή δούλευε κι αυτός στην ίδια δισκογραφική εταιρεία, καθόταν δίπλα σχεδόν όλες τις φορές που ήμουν στην πολυθρόνα και δούλευε στο computer. Έκανε social networking, το λεγόμενο. Πολλές φορές με ρωτούσε κάτι, ούτε καν απαντούσα από την αφηρημάδα και το ταξίδι της πολυθρόνας. Τόσο πολύ με συνέπαιρνε…

Προς μεγάλη μου έκπληξη η μία αλλαγή φέτος αφορά στην πολυθρόνα. Έχει αντικατασταθεί από μια κουνιστή, όμορφη κατασκευή, μάλλον χωρίς ιστορία. Η πολυθρόνα η αυθεντική έχει κατέβει στον εκθεσιακό χώρο στο υπόγειο. Έχει κόσμο τώρα και δεν μπορώ να έχω το εικοσάλεπτό μου ανάμεσα σε τόσους ανθρώπους που έχουν επισκεφθεί την έκθεση. Ας πάρουν κι αυτοί λίγο από το άστρο του Αλέκου βλέποντας τα έργα που θα φιλοξενηθούν φέτος στο υπόγειο.

«Από την άλλη» σκέφτομαι «καλύτερα». Προτιμώ να φτιάξω καινούριες ιστορίες από την αρχή σε μια «καθαρή» κουνιστή πολυθρόνα. Άλλωστε, η Μαύρη Πάπια δεν είναι είδος προς εξαφάνιση. Έχει έρθει από ό,τι φαίνεται για να μείνει και να δημιουργήσει τη δική της ιστορία σε μια πλατεία, σε μια Αθήνα, που στα 30 μου τόσο πολύ έχω αγαπήσει.


Πάπιας - Black Duck Πολυχώρος στο κέντρο της Αθήνας, www.blackduck.gr

2 Αλέκος ΠατσιφάςΙδρυτής της δισκογραφικής εταιρείας ΛΥΡΑ μαζί με τους Νίκο Καρύδη και Κυριάκο Μαραβέλια. Ήταν ο εμπνευστής του «νέου κύματος» και μέχρι σήμερα θεωρείται ο πιο πρωτοποριακός παραγωγός στην ελληνική μουσική. Συνεργάτης του Μάνου Χατζηδάκι, του Διονύση Σαββόπουλου, της Σωτηρίας Μπέλλου καθώς και πολλών άλλων συνθετών, στιχουργών και ερμηνευτών. Δημιούργησε, επίσης, την ιστορική σειρά «Ελληνικά Ποιήματα» και έτσι σώθηκαν οι φωνές των ποιητών που ερμηνεύουν το ίδιο τους το έργο.  


Μιχάλης Ρίζος

 



Σχετικά κείμενα

Γιώργος Τζιουβάρας

Ένα αριστοκρατικό Αθηναϊκό παραμύθι Ο Αριστόδημος, δουλεύει στο τσαγκαράδικο του πατέρα τού, που...

Ευσταθία

Αλήθεια, τί μπορεί να σκέφτεται ένας άνθρωπος που είναι στημένος μπροστά σε ένα εκτελεστικό...

Τάκης Σιμώτας

Πλησίασα αθόρυβα τη βερικοκιά και κρύφτηκα πίσω από τον κορμό της. Ο στόχος τιτίβιζε σ’ ένα κλαδί,...

Ημερολόγιο Εκδηλώσεων

Σεπτέμβριος   2021
Δ Τ Τ Τ Π Σ Κ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

ΒΙΒΛΙΑ | ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Το λιμάνι στην ομίχλη - Simenon Georges

Διαβάστε

Επιλογές από τη Βιβλιοθήκη

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9

Γράφουν - Συνεργάζονται

Ντόρα Ρίζου
Τάκης Σιμώτας
Βασίλης Κατσικονούρης
Ευσταθία
Γιώργος Τζιουβάρας Tenorman
Νίκη Μαυροειδή
Δημήτρης Κοτάκος
Βαγγέλης Γαροφάλλου
Μιχάλης Ρίζος
Ροδιανός Αντωνακόπουλος