Nίκη Μαυροειδή

Διηγήματα, Χρονογραφήματα της Nίκης Μαυροειδή
Dead fish
Pin It

Ποτέ δεν μου άρεσε να τρώω ψάρι. Μου μύριζε περίεργα το κρέας του και η εικόνα αυτού του νεκρού σώματος με τα πολλά κόκαλα και το απλανές βλέμμα στα μάτια του, μου δημιουργούσε δυσφορία.

Γι’ αυτό δεν έχω ψαρέψει ποτέ στη ζωή μου. Είδα, όμως, άλλους να ψαρεύουν. Την στιγμή που ο ψαράς ανέσυρε το αγκιστρωμένο ψάρι από τη θάλασσα και προσπαθούσε να καθυποτάξει το σπαρτάρισμά του, αντίκρισα την αγωνία του να κρατηθεί στη ζωή, ένα επιθανάτιο ρόγχο χωρίς τη συνείδηση της ύπαρξης ή της ανυπαρξίας. Απορούσα πώς μπορεί κάποιος να είναι τόσο ψύχραιμος μπροστά στην τέλεση ενός θανάτου.

Και πραγματικά αυτή η εικόνα, η έξοδος ενός έμβιου όντος από μια τεράστια υδάτινη μήτρα με αποτέλεσμα τον θάνατό του αντίκειται στην ανθρώπινη φύση. Η ανθρώπινη εμπειρία θέλει το έμβιο ον να εξέρχεται μιας υδάτινης μήτρας με αποτέλεσμα τη ζωή και όχι τον θάνατο.

Μερικές φορές, όταν βουτάω μέσα μου και βυθίζομαι, ψαρεύω κάθε λογής αντικείμενα: από σαπισμένα αποφάγια μέχρι πεταλούδες με πολύχρωμα φτερά που πεταρίζουν στο στομάχι μου, από ακανόνιστα, χωμάτινα χαλίκια μέχρι διαμάντια και μαργαριτάρια που σχηματίζονται στις ωοθήκες μου, από οργή που δημιουργήθηκε από τον φόβο μέχρι αγάπη που μετουσιώθηκε σε φόβο. Και μπορεί να μην πιάνω με τα δάχτυλα μου την κήλη στον αυχένα μου αλλά αγγίζω τον πόνο μου όταν ακουμπώ το πίσω μέρος του κεφαλιού μου. Ποτέ δεν μου έχουν κοπεί τα γόνατα, αλλά έχω νιώσει τα γόνατά μου να κόβονται. Καθώς μακραίνουν τα μαλλιά μου δεν ακούω τον ήχο τους, αλλά χαϊδεύω τις σγουρές τους άκρες σε διαφορετικό μήκος κάθε μέρα.

Όταν νυχτώνει, βγάζω μικρά κομμάτια της εαυτής μου έξω, τα τοποθετώ με προσοχή κάτω από την λάμπα και τα παρατηρώ. Μερικά από αυτά με τρομάζουν και τα καταπίνω αμάσητα με σκοπό να παραμείνουν ακέραια, ανεπεξέργαστα ακριβώς ως έχουν. Άλλα, κάτω από το φως της λάμπας, παίρνουν περίεργα σχήματα, αναπνέουν, επαναπροσδιορίζονται σε σχέση με το εξωτερικό περιβάλλον βγάζουν φτερά και με εγκαταλείπουν καλώς ή κακώς, δεν ξέρω, δεν έχω αποφασίσει ακόμα. Αν και μου φαίνεται ότι δεν είναι θέμα λογικής απόφασης. Κατά τη διαδικασία αυτής της παρατήρησης, κάποια γεννιούνται εκείνη την στιγμή και υπάρχουν ενώ άλλα θανατώνονται, όπως ακριβώς τα ψάρια μόλις ανασυρθούν από τη θάλασσα.

Και κάπως έτσι ανακουφίζομαι από το άγχος του θανάτου: βιώνοντας αυτή την εμπειρία, όπως βγαίνεις από μια μήτρα για να ζήσεις ή για να πεθάνεις.


Nίκη Μαυροειδή

 


Ημερολόγιο Εκδηλώσεων

Αύγουστος   2021
Δ Τ Τ Τ Π Σ Κ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

ΒΙΒΛΙΑ | ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Το λιμάνι στην ομίχλη - Simenon Georges

Διαβάστε

Επιλογές από τη Βιβλιοθήκη

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9

Γράφουν - Συνεργάζονται

Ντόρα Ρίζου
Τάκης Σιμώτας
Βασίλης Κατσικονούρης
Ευσταθία
Γιώργος Τζιουβάρας Tenorman
Νίκη Μαυροειδή
Δημήτρης Κοτάκος
Βαγγέλης Γαροφάλλου
Μιχάλης Ρίζος
Ροδιανός Αντωνακόπουλος