Τάκης Σιμώτας

Διηγήματα, Χρονογραφήματα του Τάκη Σιμώτα
Pin It


Πλησίασα αθόρυβα τη βερικοκιά και κρύφτηκα πίσω από τον κορμό της. Ο στόχος τιτίβιζε σ’ ένα κλαδί, τρία μπόγια πιο πάνω. Τον έβαλα στο άνοιγμα της γωνίας του τσαταλιού, τέντωσα τα λάστιχα της σαϊτας κι άφησα ελεύθερο το λουράκι. Ήταν ένα σπουργίτι. Η πετρούλα το τίναξε ένα μέτρο ψηλά κι ύστερα το σώριασε άψυχο μπροστά μου. Έμεινα άφωνος. Δεν μπορούσα να το πιστέψω αυτό που έγινε. Χρόνια και χρόνια σφεντόνιζα τα πουλιά, δίχως να κατεβάσω όχι σπουργίτι αλλά ούτε δεκαοχτούρα.

Οι ατέλειωτες ώρες της σκοποβολής, που έβαζα στο σημάδι τα κονσερβοκούτια, πήγαιναν στράφι. Ούτε δεκαοχτούρα, στόχος τεράστιος, όσο μια μικρή κότα. Τα μεγάλα παιδιά της πέμπτης και της έκτης δημοτικού έβλεπαν τις απανωτές αποτυχίες μου και με κορόιδευαν:

«Δεν μπορείς, ρε πίτσικο. Τρέμουν τα χέρια σου από τη μαλακία».

Κι αυτό που με τσάκιζε ακόμα πιο πολύ ήταν ότι μονάχα εγώ είχα κολλήσει τη φοβερή αυτή αρρώστια, που έκανε τα χέρια μου να τρέμουν και να χάνουν το στόχο. Γιατί οι άλλοι κυνηγοί, ανάμεσά τους και δύο φίλοι μου, θριάμβευαν. Σε κάθε επιδρομή, χτυπούσαν άλλος τρία, άλλος πέντε κι άλλος δέκα πουλιά, κι ύστερα τα πήγαιναν στις μάνες τους, που τα μαγείρευαν με ρυζάκι, για να φτουρήσουν. Σ’ αυτό συμφωνούσαν όλοι με θλίψη:

«Τηγανιτά είναι να γλύφεις τα δάχτυλά σου. Ποιος να πρωτοφάει όμως»;

Βέβαια, η μάνα μου δεν σήκωνε κουβέντα. Κάθε φορά που έβγαινα να παίξω μου ΄λεγε:

«Μην τολμήσεις να μου φέρεις κανένα βρωμοπούλι. Θα σε σπάσω στο ξύλο».

Αλλά εγώ κυνηγούσα γιατί μου άρεζε το κυνήγι κι όχι για να φάω. Χρειαζόμουν όμως και κάποια τρόπαια για να τους βουλώσω το στόμα. Κι αυτό ήταν το πρώτο μου θήραμα. Το κοιτούσα παράλυτος, άγνωστο πόση ώρα. Ένα τόσο δα πραγματάκι, σαν ποντίκι με φτερά. Κάποια στιγμή έσκυψα και το σήκωσα. Μόλις και μετά βίας γέμιζε τη μισή μου χούφτα. Ήταν ακόμα ζεστό. Δεν ζύγιζε ούτε πέντε δράμια. Τα μάτια του κοίταζαν όλο τον κόσμο δίχως να βλέπουν τίποτα. Κι ένα ράμφος τόσο δα, σαν αγκάθι τριανταφυλλιάς που του ΄σπασε κάποιος τη μύτη για να μην μπορεί να τρυπήσει. Ήξερα πολύ καλά τι έπρεπε να κάνω. Το είχα σπουδάσει, παρακολουθώντας με φρίκη τα άλλα παιδιά. Το ‘πιασα σφιχτά γύρω από το στήθος και τραβώντας το απότομα από το λαιμό με το δείχτη και τον αντίχειρα του άλλου χεριού το αποκεφάλισα, για να τρέξει το σκοτωμένο αίμα. Ήταν μόνο δύο σταγόνες. ‘Εσταξαν από κάτι φλεβίτσες που κρέμονταν σαν ξέφτια κι ύστερα κύλισαν στα δάχτυλά μου, μουλιάζοντας μια τούφα από πούπουλα. Τότε και μόνο πέρασε από το νου μου η σκέψη ότι το σκότωσα κι ότι δεν θα πετούσε ποτέ ξανά και μ’ έπιασε πανικός. Γύρισα τρέχοντας στη γειτονιά και το ΄δειξα στον καλύτερο φίλο μου. Αυτός, το κοίταξε με αηδία και είπε:

«Μια κουτσουλιά… άντε και καλή όρεξη…», αφήνοντάς με ξεκρέμαστο.

Δεν άντεξα άλλο. Το πέταξα καταγής και πήγα και κρύφτηκα στο σπίτι μου. Εκεί, βάλθηκα να τρίβω τα χέρια μου με το πράσινο σαπούνι, ώσπου τα ‘γδαρα. Ήθελα να ξεπλύνω από πάνω τους τη βρώμα. Κι όλη μέρα μετά έβλεπα και ξανάβλεπα τη σκηνή του φόνου σαν σε καθρέφτη. Το σπουργίτι με πήρε είδηση και φτερούγισε να φύγει. Έτσι, όπως ανασηκώθηκε, όμως, μπήκε στο δρόμο της πέτρας, που το σκότωσε. Μια στιγμή αν αργούσε, δεν θα πάθαινε τίποτα. Το βράδυ που ξάπλωσα, άργησα να κοιμηθώ. Ώσπου να με πάρει ο ύπνος παραμιλούσα:

«Αυτοκτόνησε… Αυτοκτόνησε… Δεν το σκότωσα εγώ…».


 Τάκης Σιμώτας






Σχετικά κείμενα

Ντόρα Ρίζου

Τον τελευταίο καιρό που λόγω COVID καραντίνας σκάλισα φωτογραφίες και σημειώσεις, θυμήθηκα παλιές...

Ευσταθία

Αλήθεια, τί μπορεί να σκέφτεται ένας άνθρωπος που είναι στημένος μπροστά σε ένα εκτελεστικό...

Βαγγέλης Γαροφάλλου

Ήταν ακόμα μια μέρα, κρίκος στην αλυσίδα των όμοιων, ζεστών, ήσυχων ημερών του Ιουλίου, απ’ αυτές...

Ημερολόγιο Εκδηλώσεων

Μαϊος   2021
Δ Τ Τ Τ Π Σ Κ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

ΒΙΒΛΙΑ | ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Το λιμάνι στην ομίχλη - Simenon Georges

Διαβάστε

Επιλογές από τη Βιβλιοθήκη

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8

Γράφουν - Συνεργάζονται

Ντόρα Ρίζου
Τάκης Σιμώτας
Βασίλης Κατσικονούρης
Ευσταθία
Γιώργος Τζιουβάρας Tenorman
Νίκη Μαυροειδή
Δημήτρης Κοτάκος
Βαγγέλης Γαροφάλλου
Μιχάλης Ρίζος
Ροδιανός Αντωνακόπουλος